Το Πέταγμα της Μέλισσας του Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ αποτελεί μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες μικρογραφίες του συμφωνικού ρεπερτορίου και χαρακτηριστικό παράδειγμα μουσικής εικονογράφησης . Συντέθηκε ως ορχηστρικό ενδιάμεσο στην όπερα Το Παραμύθι του Τσάρου Σαλτάν (1900), σε λιμπρέτο βασισμένο σε έργο του Αλεξάντρ Πούσκιν. Στο δραματουργικό πλαίσιο της όπερας, το κομμάτι συνοδεύει τη σκηνή κατά την οποία ο πρίγκιπας μεταμορφώνεται σε μέλισσα, προκειμένου να διαφύγει και να παρακολουθήσει τα γεγονότα απαρατήρητος. Η μουσική δεν λειτουργεί εδώ ως φορέας θεματικής ανάπτυξης, αλλά ως καθαρή κίνηση : σύντομη, πυκνή, αδιάκοπη. Το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από τη μελωδική εξέλιξη στην κινητική ενέργεια. Μορφολογικά, το έργο είναι εξαιρετικά συμπυκνωμένο. Δεν βασίζεται σε παραδοσιακή ανάπτυξη θεμάτων· αντίθετα, οικοδομείται πάνω σε μια συνεχή χρωματική κίνηση μικρών διαστημάτων, η οποία δημιουργεί την ψευδαίσθηση βουητού. Η γραφή αξιοποιεί επαναλαμβανόμενα μοτιβικά κύτταρα, τα οποία διατρέ...