Μουσικογραφίες

  Όταν ο ήχος παύει να είναι δεδομένος Υπάρχει μια στιγμή — όχι απότομη, ούτε θεατρική — κατά την οποία ο κόσμος αρχίζει να αλλάζει χωρίς να μεταβάλλεται ακόμη ορατά. Οι ίδιες κινήσεις συνεχίζουν να επαναλαμβάνονται, οι δρόμοι της Βιέννης παραμένουν γεμάτοι ζωή, οι αίθουσες συναυλιών εξακολουθούν να πάλλονται από ήχους και φωνές, και όμως, βαθιά μέσα στην εμπειρία του ανθρώπου που ζει ανάμεσά τους, κάτι έχει ήδη αρχίσει να απομακρύνεται. Για τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν , αυτή η μετατόπιση δεν εμφανίστηκε ως ξαφνική καταστροφή, αλλά ως μια αργή και επίμονη αλλοίωση της σχέσης του με τον κόσμο. Ο ήχος δεν χάθηκε μονομιάς· άρχισε να γίνεται αβέβαιος. Οι φωνές έχαναν τη διαύγειά τους, οι αποστάσεις παραμορφώνονταν, και η βεβαιότητα ότι ο κόσμος μπορεί να προσληφθεί άμεσα μέσα από την ακοή άρχισε σταδιακά να καταρρέει.