Μουσικογραφίες

Από τα ρωσικά μπαλέτα και τη νεοκλασική δημιουργία έως τα ύστερα θρησκευτικά έργα, η μουσική του Στραβίνσκι επανεξετάζει διαρκώς τον ρυθμό, το ηχόχρωμα και τη μορφή. Στην «Ιεροτελεστία της Άνοιξης», μια συγχορδία επαναλαμβάνεται επίμονα, ενώ οι τονισμοί αλλάζουν θέση και ανατρέπουν την αίσθηση του αναμενόμενου. Στον «Απόλλωνα Μουσηγέτη», ο χορός βρίσκει διαφορετική έκφραση μέσα στις καθαρές γραμμές των εγχόρδων. Στα όψιμα «Requiem Canticles», η νεκρώσιμη προσευχή συμπυκνώνεται σε σύντομα επεισόδια, όπου ακόμη και η σιωπή αποκτά βάρος. Αυτές οι τόσο διαφορετικές μουσικές ανήκουν στον Ίγκορ Στραβίνσκι (1882–1971), έναν δημιουργό που επανεξέταζε διαρκώς τον τρόπο με τον οποίο ο ρυθμός, το ηχόχρωμα και η διάταξη των φράσεων μπορούν να δώσουν μορφή σε ένα έργο. Η δημιουργία του συνήθως εξετάζεται μέσα από τρεις μεγάλες κατευθύνσεις: τη ρωσική περίοδο , τη νεοκλασική στροφή και την ύστερη προσέγγιση της σειραϊκής σύνθεσης , στην οποία σειρές φθόγγων και οι μετασχηματισμοί τους απο...