Στο Κοντσέρτο K. 191, το φαγκότο αναδύεται από την ορχήστρα ως ρήτορας, τραγουδιστής και χορευτής, ενώνοντας λυρισμό, δεξιοτεχνία και μοτσάρτειο χιούμορ. i Πληροφορίες έργου Συνθέτης: Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (Wolfgang Amadeus Mozart, 1756–1791) Τίτλος: Κοντσέρτο για φαγκότο σε Σι ύφεση μείζονα, K. 191 (186e) Χρονολογία σύνθεσης: Σάλτσμπουργκ, 4–5 Ιουνίου 1774· η Neue Mozart-Ausgabe αναγράφει 4 Ιουνίου Πρεμιέρα: Δεν έχει τεκμηριωθεί Είδος: Κοντσέρτο για σόλο φαγκότο και ορχήστρα Δομή: Τρία μέρη Διάρκεια: Περίπου 17–20 λεπτά Όργανα / Σύνολο: Σόλο φαγκότο, 2 όμποε, 2 κόρνα —σε Σι ύφεση στα εξωτερικά μέρη και σε Φα στο αργό μέρος—, πρώτα και δεύτερα βιολιά, βιόλες I και II, βιολοντσέλα και κοντραμπάσα Το φαγκότο κατοικεί συνήθως στις βαθύτερες περιοχές της ορχήστρας, εκεί όπου στηρίζει, σχολιάζει και χρωματίζει τον ήχο χωρίς να διεκδικεί διαρκώς το προσκήνιο. Στο Κοντσέρτο σε Σι ύφεση μείζονα, ο δεκαοκτ...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές